Antonis Dimitriou

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε στο (προ)νομοσχέδιο για την πώληση Λιγνιτικών Μονάδων της ΔΕΗ μία διάταξη που ουσιαστικά καταργεί τον τρόπο υπολογισμού του γνωστού, στην Περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας, Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης (ΤΠΑ). Ο ΤΠΑ αφορά το Τέλος Ανάπτυξης Βιομηχανικών Περιοχών Παραγωγής Ηλεκτρικού Ρεύματος από Λιγνιτικούς Σταθμούς, σε ενεργειακούς Δήμους της Χώρας. Συγκεκριμένα η κατάργηση στο υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο αναφέρει: «καταργείται ο λιγνιτικός πόρος που αποδίδεται στις Περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας και Πελοποννήσου, ο οποίος ήταν στο 0,5% του τζίρου της ΔΕΗ και αντικαθίσταται από ειδικό τέλος ύψους 1,2 ευρώ ανά μεγαβατώρα παραγόμενης από λιγνίτη ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο θα επιβληθεί σε όλους τους παραγωγούς και όχι μόνο στη ΔΕΗ».

Το ανεκμετάλλευτο δυναμικό για θέρμανση και ψύξη από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) παραμένει ιδιαίτερα υψηλό σε ευρωπαϊκό επίπεδο παρόλες τις συντονισμένες προσπάθειες για την αξιοποίησή του, γεγονός το οποίο καθιστά επιτακτική την προώθηση αποδοτικότερων μέτρων πολιτικής. Στο συγκεκριμένο εγχείρημα κομβικός είναι ο ρόλος των τοπικών και περιφερειακών αρχών, αφού δύνανται να συμβάλλουν στον αποτελεσματικότερο σχεδιασμό και εφαρμογή ολοκληρωμένων σχεδίων προώθησης τεχνολογιών ΑΠΕ για θέρμανση και ψύξη. Το Άρθρο 14 της Οδηγία 2012/27/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση προβλέπει την εκπόνηση από τα Κράτη-Μέλη της περιεκτικής αξιολόγησης του δυναμικού υλοποίησης της συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης και της αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης. Επιπρόσθετα, τα Κράτη-Μέλη οφείλουν να υιοθετούν πολιτικές με σκοπό την προώθηση της αποδοτικής θέρμανσης και ψύξης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, δίνοντας έμφαση κυρίως στη συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης. Η αξιολόγηση των αποδοτικότερων τεχνο...